Bir yapının çevresindeki rüzgâr alanı, yapı olmasaydı oluşacak alandan yalnız daha sakin değildir — bazı bölgelerde belirgin biçimde daha şiddetlidir.
Hızlanma mekanizmaları
İniş akımı (downwash). Yüksek bir cephede üst kotlardaki hızlı rüzgâr cepheye çarpar ve bir kısmı aşağı doğru yönlenir. Zemin seviyesine yüksek kotların enerjisini indirir.
Köşe hızlanması. İnen akım bina köşelerinden yanlara sıyrılırken hızlanır. Yaya seviyesinde en rahatsız edici bölgeler tipik olarak buralarıdır.
Kanal etkisi. İki yapı arasındaki dar geçit, akışı sıkıştırarak hızlandırır.
Sütun altı geçitler. Yüksek basınçlı ön yüz ile düşük basınçlı arka yüz arasında bir kısa devre yolu oluşturur; buradan geçen akış çok hızlıdır.
Kriter ortalama hız değildir
Konfor ve güvenlik kriterleri, aşılma sıklığı üzerinden tanımlanır: belirli bir hızın yılın yüzde kaçında aşıldığı. Bu, tek bir rüzgâr yönüyle yapılan analizin yeterli olmadığı anlamına gelir — birden çok yön, bölgenin rüzgâr gülüyle ağırlıklandırılarak değerlendirilmelidir.
Ayrıca kriter aktiviteye göre değişir: oturma alanı için kabul edilebilir hız, yürüme alanından düşüktür.
Modelleme gereksinimleri
Atmosferik sınır tabaka. Giriş profili üniform olamaz; hız yükseklikle artar ve türbülans profili de tanımlanmalıdır. Düz bir giriş profili, zemin seviyesindeki hızları sistematik olarak yanlış verir.
Alan boyutu. Yapının etrafında yeterli mesafe bırakılmalı, tıkanma oranı düşük tutulmalıdır. Bkz. sınır koşulu notu.
Ayrılma baskındır. Keskin köşelerden ayrılma geometriyle sabittir, dolayısıyla model duyarlılığı daha azdır — bu, problemin iyi tarafıdır. Bkz. ayrılma notu.
Çevre yapılar modele girmeli. Komşu binalar akışı yönlendirir; izole bir bina modeli gerçekçi değildir.
Kaynaklar
- Menter, F. R. (1994). Two-equation eddy-viscosity turbulence models for engineering applications. AIAA Journal, 32(8), 1598–1605. DOI: 10.2514/3.12149
- Ferziger, J. H., Perić, M. & Street, R. L. (2020). Computational Methods for Fluid Dynamics, 4th ed. Springer. DOI: 10.1007/978-3-319-99693-6