y+, duvara en yakın hücrenin sınır tabaka içinde nereye düştüğünü gösteren boyutsuz mesafedir. Raporlarda genellikle tek bir ortalama sayıyla geçilir; oysa bakılması gereken şey dağılımdır.
İki meşru strateji
Duvara kadar çözüm. y+ < 1 hedeflenir; viskoz alt tabaka ağla çözülür. Ayrılma, ısı transferi ve sürükleme gibi duvar yakınına bağlı büyüklükler için gereklidir.
Duvar fonksiyonu. y+ ≈ 30–300 aralığında kalınır; duvar yakını çözülmez, yarı-ampirik profillerle köprülenir. Ağ ucuzlar. Akış yapışık ve duvar yakını klasik logaritmik profile uyuyorsa kabul edilebilir.
Tehlikeli bölge: 1 ile 30 arası
Bu aralık tampon tabakadır ve hiçbir yaklaşımın tam geçerli olmadığı yerdir. Duvara kadar çözmek için fazla kaba, duvar fonksiyonu için fazla ince. Bir ağın y+ dağılımı büyük ölçüde bu aralığa düşüyorsa, ağ iki strateji arasında sıkışmış demektir ve sonucun duvar yakını davranışı güvenilmezdir.
Nerede yüksek, nerede düşük olduğu önemlidir
y+ yerel hıza bağlıdır; dolayısıyla aynı ağda durma noktasında çok düşük, hızlanan bölgede çok yüksek çıkar. Kabul kriteri şudur: kararın verileceği bölgede hedef aralıkta olmak.
Bir kanatta ortalama y+ = 1 ama emme yüzeyinin ayrılma bölgesinde y+ = 40 ise, o ağ soruya cevap veremez. Tersine, ısı transferinin önemsiz olduğu bir hacimde y+ = 200 olması sorun değildir.
Modelle uyumlu olmalı
SST gibi duvara kadar çözüm için tasarlanmış bir modeli y+ = 50 ile koşmak, modelin asıl avantajını çöpe atar [1]. Model seçimi ve ağ kararı birlikte verilir. Bkz. türbülans modeli notu ve sınır tabaka ağı notu.
Kaynaklar
- Menter, F. R. (1994). Two-equation eddy-viscosity turbulence models for engineering applications. AIAA Journal, 32(8), 1598–1605. DOI: 10.2514/3.12149
- Launder, B. E. & Spalding, D. B. (1974). The numerical computation of turbulent flows. Computer Methods in Applied Mechanics and Engineering, 3(2), 269–289. DOI: 10.1016/0045-7825(74)90029-2