Hedeflenen y+ değerine ulaşmak için ilk hücre yüksekliğini deneme yanılmayla bulmak gereksizdir. Sıra şudur:
- Karakteristik hız ve uzunluktan Reynolds sayısını hesaplayın.
- Yüzey sürtünme katsayısını bir korelasyonla kestirin (düz levha için Re'ye bağlı standart bağıntılar yeterlidir).
- Duvar kayma gerilmesini ve oradan sürtünme hızını bulun.
- Hedef y+ değerinden ilk hücre merkez mesafesini çıkarın.
- Hücre merkezli bir çözücüde ilk hücre yüksekliği bunun iki katıdır — en sık yapılan iki kat hatası buradan gelir.
Sonuç bir kestirimdir; gerçek y+ çözümden sonra kontrol edilir ve gerekirse bir kez düzeltilir. İki iterasyonda oturur.
Katman sayısı ve büyüme oranı
İlk hücre doğru olsa bile tek başına yetmez:
- Katman sayısı sınır tabakanın tamamını kapsamalı. Tipik olarak 10–20. Katmanlar tabakanın içinde kalıyorsa, dışarıda kaba hücrelere ani geçiş olur ve gradyan hesabı bozulur.
- Büyüme oranı 1,2'yi aşmamalı. Daha hızlı büyüyen katmanlar hacim değişim oranını bozar.
- Son prizma katmanı ile ilk hacim hücresi benzer boyutta olmalı. Buradaki sıçrama, en sık rastlanan gizli ağ kusurudur.
Ayrılmada y+ yanıltır
Ayrılma noktasında duvar kayma gerilmesi sıfıra gider; dolayısıyla y+ de sıfıra gider. Bu, "ağ yeterince ince" anlamına gelmez — yalnız yerel hızın düştüğünü gösterir. Ayrılma bölgesinde çözünürlüğü y+ ile değerlendirmek hatalıdır; orada bakılması gereken, geri akış bölgesinin kaç hücreyle çözüldüğüdür. Bkz. y+ haritası notu.
Doğal taşınımda farklı
Kaldırma kuvvetiyle sürülen akışta hızlar düşüktür ve yukarıdaki korelasyonlar geçerli değildir. Orada ısıl tabaka kalınlığı belirleyicidir ve duvara kadar çözüm zorunludur. Bkz. doğal taşınım notu.
Kaynaklar
- Menter, F. R. (1994). Two-equation eddy-viscosity turbulence models for engineering applications. AIAA Journal, 32(8), 1598–1605. DOI: 10.2514/3.12149
- Ferziger, J. H., Perić, M. & Street, R. L. (2020). Computational Methods for Fluid Dynamics, 4th ed. Springer. DOI: 10.1007/978-3-319-99693-6